sensory integration

1. Είναι το παιδί σας ιδιαίτερα ευαίσθητο στην αφή;
[...] ΝΑΙ [...] ΟΧΙ

Δεν έβρισκε πάντα την αφή να είναι ηρεμιστική ή ευχάριστη ως νήπιο
Ενοχλείται περισσότερο από άλλα παιδιά στην ίδια ηλικία από ένα πλύσιμο σαμπουάν ή προσώπου
Αντιδρά αρνητικά σε ένα κούρεμα μαλλιών ή κόψιμο νυχιών
Είναι πολύ ευερέθιστο στις διάφορες υφές υφασμάτων
Είναι πολύ ιδιότροπος για τον ιματισμό, π.χ., απεχθάνεται τα περιλαίμια (κολάρα πουκαμίσων) , ενοχλείται από τις ετικέτες, συχνά παραπονιέται για τις κάλτσες, τα παλτά, ή τα καπέλα προτιμά μόνο το χαλαρό ιματισμό
Δεν είναι άνετο με τα μακριά μανίκια ή τα εσώρουχα προτιμά όσο το δυνατόν λιγότερο ιματισμό
Προτιμά τα μακριά μανίκια και τα εσώρουχα, ακόμη και στο θερμό καιρό
Αποφεύγει τις ακατάστατες δραστηριότητες όπως η ζύμη παιχνιδιού, ο άργιλος, οι πίτες λάσπης, οι δαχτυλομπογιές και το μαγείρεμα
Έχει υπερβολική αντίδραση στον πόνο
Έχει ελάχιστη αντίδραση στον πόνο
Τείνει να αποσύρεται από μια ομάδα, ή να χτυπήσει ή να σπρώξει άλλους σε μια ομάδα είναι οξύθυμο αν το ζορίσουν

2.Το παιδί σας απολαμβάνει ιδιαίτερα τις γρήγορες ή δραστηριότητες περιστροφής στην παιδική χαρά ή στο σπίτι, ίσως με ελάχιστο ή κανέναν ίλιγγο;
[...] ΝΑΙ [...] ΟΧΙ

Επιθυμεί να κάνει κούνια πολύ ψηλά και γρήγορα /ή για πολύ ώρα
Συχνά ανεβαίνει στο "γύρω-γύρω" της παιδικής χαράς
Ειδικά συμπαθεί την εμπειρία κίνησης στο σπίτι όπως η αναπήδηση στα έπιπλα, η χρησιμοποίηση μιας κουνιστής πολυθρόνας, ή η περιστροφή με μια καρέκλα που περιστρέφεται
Απολαμβάνει να είναι σε μια ανάποδη θέση (πόδια επάνω, κεφάλι κάτω)
Συμπαθεί τα παιχνίδια όπου η όραση αποφράσσεται, όπως η τοποθέτηση μιας μπανάνας μπροστά στα μάτια, μια τσάντα στο κεφάλι, ή απλά το να έχει τα μάτια κλειστά για πλάκα
Απολαμβάνει πιό πολύ, τους γρήγορους και περιστροφικούς γύρους των πάρκων διασκέδασης

3. Το παιδί σας παρουσιάζει ιδιαίτερη προσοχή στην προσέγγιση των δραστηριοτήτων που περιλαμβάνουν τη γρήγορη μετακίνηση ή τη μετακίνηση του σώματος μέσα στο χώρο;
[...] ΝΑΙ [...] ΟΧΙ

Τείνει να αποφύγει κούνιες ή τσουλήθρες ή τις χρησιμοποιεί με δισταγμό
Δεν επιθυμεί την τραμπάλα ή και δεν κατεβαίνει με κυλιόμενη σκάλα
Είναι προσεκτικό με τα ύψη και το σκαρφάλωμα
Απολαμβάνει τη μετακίνηση που το ίδιο αρχίζει αλλά δεν επιθυμεί να κινηθεί από άλλους, ιδιαίτερα εάν η μετακίνηση είναι απροσδόκητη
Αντιπαθεί τις νέες δραστηριότητες μετακίνησης ή έχει δυσκολία στο να τις μάθει
Δυσκολεύεται στο να ανέβει ή να κατέβει σκαλοπάτια ή λόφους
Τείνει να το πιάνει ναυτία από την κίνηση σε ένα αυτοκίνητο, ένα αεροπλάνο ή έναν ανελκυστήρα

4. Το παιδί σας έχει ασυνήθιστες ευαισθησίες σε μυρωδιές;
[...] ΝΑΙ [...] ΟΧΙ

Έχει δυσκολία στο να προσδιορίζει τα πράγματα από τη μυρωδιά τους
Τείνει να παραπονιέται ότι οι αρκετά κανονικές μυρωδιές είναι δυσάρεστες
Τείνει να αγνοεί τις δυσάρεστες μυρωδιές όταν είναι παρούσες

5. Είναι το παιδί σας ιδιαίτερα ευαίσθητο στο θόρυβο, π.χ., τοποθετεί τα χέρια στα αυτιά όταν δεν ενοχλούνται άλλοι από τους ήχους;
[...] ΝΑΙ [...] ΟΧΙ

6. Είχατε ποτέ ανησυχίες σχετικά με την ακοή του παιδιού σας;
[...] ΝΑΙ [...] ΟΧΙ

7. Είχατε ποτέ ανησυχίες σχετικά με τις δεξιότητες ομιλίας ή/και γλώσσας του παιδιού σας;
[...] ΝΑΙ [...] ΟΧΙ

8. Είχατε πάντα τις ανησυχίες σχετικά με την οπτική λειτουργία του παιδιού σας ή την όραση;
[...] ΝΑΙ [...] ΟΧΙ

9. Το παιδί σας έχει ένα "χαλαρότερο" ή "πλαδαρό" σώμα από άλλα;
[...] ΝΑΙ [...] ΟΧΙ

Τείνει να γέρνει στην καρέκλα ή να ξαπλώνει στην καρέκλα και το τραπέζι
Δεν αισθάνεται πολύ "σταθερό" όταν ανυψώνετε το παιδί επάνω ή κινείτε τα άκρα του παιδιού για να το ντύσετε
Δυσκολεύεται με πόμολα ή λαβές που απαιτούν κάποια πίεση
Κουράζει εύκολα κατά τη διάρκεια των οικογενειακών εξόδων ή κατά τη διάρκεια των σωματικών δραστηριοτήτων
Έχει έναν χαλαρό έλεγχο σε αντικείμενα όπως ένα μολύβι, ένα κουτάλι ή κάτι που μεταφέρει
Έχει μία σφιχτή σύλληψη σε αντικείμενα (για αντιστάθμιση της χαλαρότητας)

10. Μπορεί το παιδί σας να προσανατολίσει εύκολα το σώμα του/της αποτελεσματικά για τις δραστηριότητες ντυσίματος, όπως η τοποθέτηση των χεριών στα μανίκια, των δάχτυλων στα γάντια ή των ποδιών στις κάλτσες;
[...] ΝΑΙ [...] ΟΧΙ

11. Θεωρείτε ότι το παιδί σας (ηλικία 4 και επάνω) έχει καθιερώσει ήδη μια καθορισμένη προτίμηση χεριών κατά το χρησιμοποίηση μιας μπογιάς, ενός μαρκαδόρου, ενός μολυβιού, κ.λπ.;
[...] ΝΑΙ [...] ΟΧΙ

12. Το παιδί σας συμμετέχει αυθόρμητα στα ενεργά φυσικά παιχνίδια που περιλαμβάνουν το τρέξιμο, το πήδημα και τη χρήση μεγάλου εξοπλισμού παιχνιδιού;
[...] ΝΑΙ [...] ΟΧΙ

13. Το παιδί σας αναζητά αυθόρμητα τις δραστηριότητες που απαιτούν το χειρισμό των μικρών αντικειμένων;
[...] ΝΑΙ [...] ΟΧΙ

Απολαμβάνει τα Duplo, Legos
Απολαμβάνει να παίζει με τουβλάκια
Απολαμβάνει τις τέχνες και τα προγράμματα τεχνών χρησιμοποιώντας μικρά αντικείμενα, όπως οι χάντρες, τα άχυρα, τα κουμπιά, οι αισθητές, σφαίρες βαμβακιού, κ.λπ.

14. Το παιδί σας επιλέγει αυθόρμητα να κάνει τις δραστηριότητες που περιλαμβάνουν τη χρήση "των εργαλείων" όπως οι μπογιές, τα μολύβια, οι μαρκαδόροι, το ψαλίδι, κ.λπ.;
[...] ΝΑΙ [...] ΟΧΙ

15. Θεωρείτε ότι το παιδί σας έχει μια επαρκή έκταση προσοχής για τα πράγματα που απολαμβάνει;
[...] ΝΑΙ [...] ΟΧΙ

16. Θεωρείτε ότι το παιδί σας τείνει να είναι ανήσυχο όταν απαιτείται η ήρεμη συγκέντρωση;
[...] ΝΑΙ [...] ΟΧΙ

17. Έχει το παιδί σας δυσκολία στο να ρυθμίζει τον ύπνο του;
[...] ΝΑΙ [...] ΟΧΙ

Πήρε περισσότερο από άλλα νήπια να κοιμηθεί όλη τη νύχτα
Είχε κολικούς ως μωρό
Ποτέ δεν πήρε έναν σύντομο υπνάκο, ή το σταμάτησε πιο σύντομα από τα περισσότερα παιδιά
Τώρα δυσκολεύεται να αποκοιμηθεί
Ακόμα δεν κοιμάται με συνέπεια όλη τη νύχτα

18. Έχει το παιδί σας είχε οποιαδήποτε από τα ακόλουθα;
[...] ΝΑΙ [...] ΟΧΙ

Συχνές μολύνσεις αυτιών
Αλλεργίες
Σοβαρή ασθένεια ή χειρουργική επέμβαση

Η αισθητηριακή ολοκλήρωση είναι μια εγγενής νευροβιολογική διαδικασία που αφορά την ολοκλήρωση και αποκωδικοποίηση του αισθητηριακού ερεθίσματος στον εγκέφαλο. Σε αντίθεση η δυσλειτουργία της αισθητηριακής ολοκλήρωσης είναι μια διαταραχή κατά την οποία τα αισθητηριακά δεδομένα δεν οργανώνονται κατάλληλα στον εγκέφαλο και αυτό μπορεί να προκαλέσει διάφορα προβλήματα στην ανάπτυξη, στην επεξεργασία της πληροφορίας και στη συμπεριφορά του ατόμου. Η Dr. A. Jean Ayres ανέπτυξε τη γενική θεωρία της αισθητηριακής ολοκλήρωσης και της θεραπείας μέσα από μελέτες στις νευροεπιστήμες και από μελέτες της σωματικής και νευρομυικής ανάπτυξης.

Η αισθητηριακή ολοκλήρωση εστιάζεται κυρίως σε τρεις βασικές αισθήσεις, την απτική, την αιθουσαία και την ιδιοδεκτική.

Η διασύνδεσή τους αρχίζει να σχηματίζεται πριν τη γέννηση και συνεχίζει να αναπτύσσεται καθώς το άτομο ωριμάζει και αλληλεπιδρά με το περιβάλλον του. Οι τρεις αισθήσεις δεν συνδέονται μόνο μεταξύ τους αλλά και με τις υπόλοιπες αισθήσεις στον εγκέφαλο. Αν και οι τρεις αυτές αισθήσεις είναι λιγότερο γνωστές από την όραση και την ακοή είναι πολύ σημαντικές στη ζωή μας. Βασικά μας επιτρέπουν να αντιλαμβανόμαστε, να αποτυπώνουμε και να αντιδράμε σε διαφορετικά ερεθίσματα στο περιβάλλον μας.

Το Απτικό Σύστημα: Το απτικό σύστημα περιλαμβάνει νεύρα κάτω από την επιφάνεια του δέρματος που στέλνουν
πληροφορίες στον εγκέφαλο. Αυτές οι πληροφορίες αφορούν την αφή, τον πόνο, τη θερμότητα και την πίεση. Ο ρόλος τους είναι πολύ σημαντικός για την αντίληψη του περιβάλλοντος καθώς και για τις αυτόματες αντιδράσεις επιβίωσης.
Όταν ένα παιδί έχει δυσλειτουργία του απτικού συστήματος μπορεί να αποφεύγει τη σωματική επαφή, να αρνείται να φάει τροφές με συγκεκριμένη «υφή» καθώς και να φορέσει ρούχα από συγκεκριμένα υφάσματα, να παραπονιέται όταν του πλένουν τα μαλλιά ή το πρόσωπο, να αποφεύγει να λερώσει τα χέρια του (πχ. με κόλλα, άμμο, λάσπη, δακτυλομπογιά) και να χρησιμοποιεί μόνο τις άκρες των δακτύλων για να χειριστεί αντικείμενα αντί για ολόκληρο το χέρι.

Ένα δυσλειτουργικό απτικό σύστημα μπορεί να οδηγήσει σε λανθασμένη αντίληψη της επαφής ή του πόνου (υπερευαισθησία ή υπαισθησία) και να οδηγήσει ένα παιδί στην αυτοπροκαλούμενη απομόνωση, τη γενική υπερδιέγερση, τη διάσπαση της προσοχής και την υπερκινητικότητα.

Η απτική αμυντικότητα είναι μια κατάσταση στην οποία το άτομο είναι υπερβολικά ευαίσθητο στο απλό άγγιγμα.

Θεωρητικά, όταν το απτικό σύστημα είναι ανώριμο και λειτουργεί ακατάλληλα, αφύσικα νευρικά ερεθίσματα στέλνονται στο φλοιό του εγκεφάλου και επηρεάζουν άλλες εγκεφαλικές λειτουργίες. Αυτό με τη σειρά του έχει ως συνέπεια ο εγκέφαλος να δέχεται υπερβολικά ερεθίσματα και να έχει υπερδραστηριότητα, η οποία ούτε μπορεί να μειωθεί ούτε να οργανωθεί. Αυτού του τύπου η υπερ-ευαισθητοποίηση στον εγκέφαλο μπορεί να προκαλέσει δυσκολία σε ένα άτομο να οργανώσει τη συμπεριφορά του και να συγκεντρωθεί και τελικώς μπορεί να οδηγήσει σε αρνητική συναισθηματική αντίδραση στα αγγίγματα.

Το Αιθουσαίο Σύστημα: Το αιθουσαίο σύστημα αναφέρεται σε δομές στο έσω αυτί (λαβύρινθος) που ανιχνεύουν την κίνηση και αλλαγές στη θέση της κεφαλής. Για παράδειγμα, το αιθουσαίο σύστημα «λέει» αν το κεφάλι μας είναι όρθιο ή σε πλάγια θέση (ακόμη και με τα μάτια μας κλειστά). Δυσλειτουργία σε αυτό το σύστημα φαίνεται με δύο τρόπους. Κάποια παιδιά μπορεί να είναι υπερευαίσθητα στα αιθουσαία ερεθίσματα και παρουσιάζουν φοβίες σε κινητικές δραστηριότητες (πχ. κούνιες, τσουλήθρες, ράμπες, κατηφόρες ή ανηφόρες). Μπορεί επίσης να έχουν δυσκολία να σκαρφαλώσουν ή να κατέβουν σκάλες, ή να αποφεύγουν να περπατήσουν και να συρθούν σε ασταθείς ή κεκλιμένες επιφάνειες. Παρουσιάζουν δηλαδή φόβο στο χώρο. Γενικότερα αυτά τα παιδιά φαίνονται να είναι αδέξια. Στο άλλο άκρο, το παιδί μπορεί από μόνο του να αναζητά πολύ έντονες αισθητηριακές εμπειρίες όπως να στροβιλίζεται, να πηδάει ή να γυρίζει γύρω-γύρω.

Το παιδί αυτό παρουσιάζει συμπτώματα υπαισθησίας του αιθουσαίου συστήματος, γι΄ αυτό προσπαθεί διαρκώς να δίνει ερεθίσματα στο αιθουσαίο σύστημα.

Το Ιδιοδεκτικό Σύστημα:

Το ιδιοδεκτικό σύστημα αφορά τους μύες, τις αρθρώσεις και τους τένοντες που παρέχουν στο άτομο
την ασυνείδητη αντίληψη της θέσης του σώματος στο χώρο. Όταν η ιδιοδεκτικότητα λειτουργεί επαρκώς η θέση του
σώματος προσαρμόζεται αυτόματα σε διαφορετικές καταστάσεις. Για παράδειγμα, το ιδιοδεκτικό σύστημα είναι υπεύθυνο να δώσει στο σώμα τα απαραίτητα σήματα για να καθίσουμε σωστά σε μια καρέκλα ή για να κατέβουμε από το πεζοδρόμιο.
Επίσης μας επιτρέπει να χειριστούμε αντικείμενα χρησιμοποιώντας επιδέξιες κινήσεις των χεριών, όπως να γράψουμε με μολύβι, να πιάσουμε το κουτάλι για να φάμε σούπα ή να κουμπώσουμε το πουκάμισο. Τα άτομα με δυσλειτουργία του ιδιοδεκτικού συστήματος συνήθως έχουν αδεξιότητα, μια τάση να πέφτουν, έλλειψη της αντίληψης της θέσης του σώματος στο χώρο ή περίεργη στάση του σώματος. Επίσης, έρπουν ελάχιστα όταν είναι μικρά, έχουν δυσκολία να χειριστούν μικρά αντικείμενα (κουμπιά, μικρά παιχνίδια), τρώνε απρόσεχτα και αποφεύγουν νέες κινητικές δραστηριότητες.
Μια άλλη διάσταση της ιδιοδεκτικότητας είναι η πράξη ή κινητικός σχεδιασμός. Πρόκειται για την ικανότητα να σχεδιάζουμε και να εκτελούμε διαφορετικές κινήσεις. Αυτό το σύστημα για να λειτουργήσει σωστά χρειάζεται να δέχεται ακριβείς πληροφορίες από τις αισθήσεις και στη συνέχεια να οργανώνει και να αποκωδικοποιεί αυτές τις πληροφορίες επαρκώς και αποτελεσματικά.
Γενικά, δυσλειτουργία στα συστήματα που αναλύσαμε παρουσιάζεται με διάφορες μορφές. Το παιδί μπορεί να αντιδρά
υπερβολικά ή ελάχιστα στις αισθητηριακές πληροφορίες. Το επίπεδο δραστηριότητάς του πιθανόν να είναι ασυνήθιστα υψηλό ή χαμηλό, το παιδί δηλαδή μπορεί να είναι σε διαρκή κίνηση ή να κουράζεται πολύ εύκολα. Επίσης σε κάποια παιδιά μπορεί να υπάρχει εναλλαγή ανάμεσα σε αυτές τις δυο ακραίες καταστάσεις. Πολύ συχνά παρουσιάζονται προβλήματα στον συντονισμό της κίνησης, τόσο στις αδρές όσο και στις λεπτές κινήσεις. Μια τέτοια δυσλειτουργία μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα γλωσσικές ελλείψεις και μειωμένη μαθησιακή επίδοση. Στη συμπεριφορά, το παιδί γίνεται παρορμητικό, διασπάται εύκολα η προσοχή του και παρουσιάζει γενική έλλειψη σχεδιασμού. Κάποια παιδιά επίσης μπορεί να έχουν δυσκολία να προσαρμοστούν σε νέες καταστάσεις και να αντιδρούν με θυμό, επιθετικότητα ή απόσυρση.

Οι έρευνες δείχνουν ότι προβλήματα αισθητηριακής ολοκλήρωσης παρουσιάζουν άτομα που ανήκουν σε διάφορες ηλικιακές ομάδες καθώς και σε ποικίλα μορφωτικά επίπεδα ή κοινωνικοοικονομικά στρώματα. Ομάδες που παρουσιάζουν συνήθως διαταραχή της αισθητηριακής ολοκλήρωσης είναι:

Βρέφη που έχουν γεννηθεί πρόωρα: Όλο και περισσότερα πρόωρα βρέφη επιβιώνουν σήμερα. Τα παιδιά αυτά
έρχονται στον κόσμο έχοντας ένα υπερευαίσθητο νευρικό σύστημα και πολλαπλά παθολογικά προβλήματα. Οι γονείς
πρέπει να μάθουν με ποιον τρόπο θα δώσουν στο παιδί τους τις απαραίτητες αισθητηριακές εμπειρίες, με σκοπό την
βέλτιστη ανάπτυξή του.

Παιδιά με αυτισμό και άλλες αναπτυξιακές διαταραχές: Οι σοβαρές δυσκολίες στην αισθητηριακή επεξεργασία
είναι ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα της διαταραχής. Τα παιδιά με αυτισμό αναζητούν ασυνήθιστες ποσότητες
συγκεκριμένων ερεθισμάτων και είναι υπερβολικά ευαίσθητα σε άλλα ερεθίσματα. Η βελτίωση της αισθητηριακής
επεξεργασίας οδηγεί τα παιδιά αυτά σε πιο αποτελεσματική κοινωνική συναλλαγή.

Παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες: Πολλές έρευνες δείχνουν ότι η πλειοψηφία των παιδιών με μαθησιακές
δυσκολίες παρόλο που έχουν φυσιολογική νοημοσύνη, είναι πιθανόν να έχουν προβλήματα στην αισθητηριακή
ολοκλήρωση. Η πρώιμη παρέμβαση μπορεί να βελτιώσει αυτή τη λειτουργία, μειώνοντας την πιθανότητα σχολικής
αποτυχίας.

Άτομα με εγκεφαλική βλάβη: Τραύμα στον εγκέφαλο μετά από ατύχημα μπορεί να έχει αντίκτυπο στην
αισθητηριακή λειτουργία. Τα άτομα αυτά χρειάζονται θεραπεία που θα τους οδηγήσει στην καλύτερη επανάκτηση των
χαμένων αισθήσεων.

Αξιολόγηση και θεραπεία των βασικών αισθητηριακών συστημάτων γίνεται από τον εργοθεραπευτή. Οι βασικοί θεραπευτικοί στόχοι είναι:

Να δώσουμε στο παιδί αισθητηριακές πληροφορίες που βοηθούν στην οργάνωση του κεντρικού νευρικού συστήματος

Να βοηθήσουμε το παιδί στο συντονισμό και έλεγχο της αισθητηριακής πληροφορίας και

Να βοηθήσουμε το παιδί να αναπτύξει μια πιο οργανωμένη αντίδραση στο αισθητηριακό ερέθισμα.

Για παράδειγμα, ένας θεραπευτής μπορεί να τυλίξει ένα παιδί σαν την Mikala, που δε μπορεί να διακρίνει ένα απειλητικό από ένα φιλικό άγγιγμα, σε ένα αφρώδες χαλάκι σαν να είναι σάντουιτς. Ή να τρίψει τα χέρια του παιδιού με διάφορα υλικά όπως μεταξένια μαντίλια, βαμβακερό ύφασμα, σφουγγάρια ή σύρμα. Τα παιδιά μέσα στις ασφαλείς και ευχάριστες συνθήκες της αίθουσας θεραπείας είναι πιο πρόθυμα να δοκιμάσουν δραστηριότητες που κανονικά θα φοβόντουσαν, και στην πραγματικότητα τις βρίσκουν διασκεδαστικές. Με κατάλληλο ρυθμό και με πολλή ενίσχυση ο θεραπευτής καθοδηγεί κάθε παιδί σε ένα πρόγραμμα που είναι σχεδιασμένο με βάση τις ιδιαίτερες ανάγκες του.
Στη συγκεκριμένη θεραπεία της Mikala ο θεραπευτής γύριζε το σώμα της σε ένα δοχείο με ξερά φασόλια και την άφηνε να πηδά σε μεγάλα αφρώδη τούβλα, με σκοπό να προσαρμοστεί το σώμα και ο εγκέφαλος σε μια ποικιλία ερεθισμάτων. Μετά από μόλις οχτώ εβδομάδες, το κλάμα και τα ξεσπάσματα της Mikala σταμάτησαν και ήταν πλέον ένα πολύ πιο ήρεμο και χαρούμενο παιδί. “Το πρώτο πράγμα που θέλει να κάνει τώρα είναι να αγκαλιάζει και να φιλάει όλο τον κόσμο” λέει η μητέρα της.
Τώρα, αφιερώνουν 15 λεπτά με δραστηριότητες αισθητηριακές στο σπίτι, και ύστερα η μητέρα της μπορεί να την κάνει μπάνιο, να τη λούσει, να της βουρτσίσει τα δόντια, ακόμη και να της κόψει τα νύχια – δραστηριότητες που παλαιότερα θα ήταν η έναρξη για μια θύελλα από δάκρυα και κραυγές. “Ολόκληρο το πρόσωπο της Mikala φαίνεται πιο ήρεμο μετά από μια θεραπευτική συνεδρία” λέει η μητέρα της. “Είναι σαν να είναι υπερ-φορτωμένη και υπερ-ερεθισμένη και όλη αυτή η πίεση να αδειάζει από μέσα της, αφήνοντας τον αληθινό εαυτό της να λάμπει.”

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Miller-Kuhaneck, Η.,(2006), Home Activities for Children with Sensory Integration Problems, www.SPDnetwork.org
www.sensoryint.com
Hatch-Rasmussen, C, (1995). Sensory Integration,www.autism.org
Mlyniec, Vicky, (2004). The little girl who hated hugs. www.parents.com

Επιστροφή »